Author Archives: Sofie

•

Sofie met snoet op de bank

Donderdag zijn Marjan en ik weer in Almere op zoek geweest naar Annemarie. In vergelijking met het bos ruik ik Annemarie veel minder. Er gebeurt ook veel meer. We speuren op een industrieterrein en in een woonwijk daarnaast. Auto's, bussen en vrachtwagens rijden af en aan. Er zijn grote open parkeerplaatsen, brede wegen en ruimtes tussen gebouwen waar de wind vrij spel heeft. De geur van Annemarie waait dan vaak een andere kant op dan waar ze heen is gegaan. Bij sommige de parkeerplaatsen zijn vaak ook veel mensen die gebouwen in en uit lopen. Best lastig om daartussen dan de geur van Annemarie te ontdekken.

Tot nu toe vond ik het speuren in Almere daarom best moeilijk. Afgelopen donderdag ging het ineens allemaal veel makkelijker. Echt, het was raar. Alsof ik in het bos achter Annemarie aan ging. Terwijl het toch best flink waaide en Annemarie niet de makkelijkste routes had uitgezocht en af en toe best "sneaky" kruisingen was overgestoken. Zou het de volgende keer ook zo makkelijk gaan?

•

Marjan zegt dat ik moet afvallen. Oeps?! Allemaal lekkere dingen moeten laten staan? Heej hallo, ik ben een Labrador. Wij laten eten alleen staan als we ziek zijn! En ik ben niet ziek!

Ergens heeft ze wel gelijk. Ben een kilootje of 4 zwaarder dan de bedoeling schijnt te zijn. Maar wat is nu 4 kilo? Niet noemenswaardig toch? 4 luizige kilootjes. Waar hebben we het helemaal over? Nou ok dan, als je 28 kilo zou moeten wegen is 4 kilo misschien toch wel een hoop.

Afvallen dus. Bah. Daar gaan mijn kipfilet strips, mijn kippenmaagjes, snackbotjes, kauwstaven (vooral lekker als ze een jaar begraven zijn geweest) en zo.

Wacht even, Marjan zegt dat ik mijn snacks niet hoef op te geven. Watte? Oh, als ik met haar blijf hardlopen. Ja natuurlijk waarom zou ik niet? Heerlijk vind ik dat. Lekker rennen terwijl Marjan achter me aan zwoegt. Geen probleem.

Marathon? Wat is dat?

42.2 km?!

Dat is twee keer verder dan we ooit hebben gelopen!

Is ze nou helemaal raar geworden?

Hoewel... Dan mag ik wel mijn snacks blijven eten... Hmm...

Eigenlijk heel simpel dus. Ik ben een snack-lievende Labrador die van rennen houdt... Hoe moeilijk kan het zijn? Kom maar op met die marathon!

 

•

Gisteren is er nog meer sneeuw gevallen. Marjan was niet blij. Door de sneeuw heeft ze er meer dan twee keer zo lang over gedaan om thuis te komen dan anders op vrijdagmiddag. Het verkeer stond zo vast dat we er waarschijnlijk nog veel langer over hadden gedaan om bij Annemarie te komen. En dus gingen we niet. En dus was ik ook niet blij.

Maar vandaag weer wel. Bijna twee uur gewandeld. Heerlijk door de sneeuw gerend. Mijn neus in allerlei gaatjes gestoken. Konijnensporen gevolgd. Die nu niet alleen te ruiken waren, maar ook te zien. Tussen de struiken door banjeren is met sneeuw ook veel leuker dan zonder. Geravot met een hoop andere honden, al waren er ook een paar die niet zo aardig waren. Gelukkig hielden hun mensen die vast zodat wij er rustig omheen konden. Alleen jammer dat die honden dan alsnog een grote mond opzetten en me uitschelden. Dan roepen ze ook dat ik weg moet blijven, maar zien niet eens dat ik helemaal niet naar ze toe wil. Nou ja, de leuke honden waren in de meerderheid. Ook nog een leuke Husky jongen tegengekomen. Die mocht ook niet los, maar was wel aardig. Mag van mij best een keertje langs komen :-)

Hoop dat we morgen weer zo'n eind gaan wandelen. Dat is op zich al leuk en als morgen de sneeuw er nog ligt, nog veel leuker. Iedereen is toch een stuk vrolijker wanneer het gesneeuwd heeft en er daarna mooi koud zonnig weer achteraan komt.

•

Eindelijk! Het heeft gesneeuwd vannacht. Toen ik vanochtend buiten kwam, was alles helemaal wit. Niet zo'n dikke laag als vorig jaar, maar toch. Leuk! Alles ruikt veel interessanter wanneer het koud is en helemaal wanneer het gesneeuwd heeft. En Marjan zegt dat het voorlopig koud blijft. Volgens Remko (collega van haar) zijn de Russen naar het westen gemarcheerd en hebben het hele continent veroverd. Snap er niet veel van, maar als het betekent dat ik nog een aantal dagen in de sneeuw kan spelen en dat er misschien wel meer sneeuw komt, vind ik het prima.

• 1 Comment

•

Ik hoef steeds minder hard te schreeuwen. Gelukkig maar, want schreeuwen is best vermoeiend. Bij het speuren hoort Marjan steeds beter en sneller wat ik haar vertel over wat ik ruik. Het gaat nog niet altijd goed, want ik ben natuurlijk ook niet altijd zeker van mezelf. Maar het gaat steeds beter. En dat is fijn. Want dan zijn we sneller weer bij Annemarie en heb ik eerder mijn worstjes weer te pakken.

Er zit wel een nadeeltje aan. Omdat Marjan steeds beter hoort wat ik vertel, maakt Annemarie het mij steeds moeilijker. Dat lukt niet altijd, want soms denkt ze dat ze het me moeilijk maakt en heb ik nergens last van. Zo wil ze nog wel eens op haar eigen schreden terugkeren. Tja, die is niet zo moeilijk. Dan houd haar geur gewoon op en dan ga ik maar terug.

Maar het lukt haar ook regelmatig wel. Vooral wanneer ze geholpen wordt door de wind en dan langs brede open kruisingen loopt. Haar geur gaat dan natuurlijk met de wind mee en als dat niet de kant op is die zij is opgegaan, dan wordt haar geur wel steeds minder, maar dat gaat heel langzaam. Ik vertel Marjan dan wel dat ik minder ruik, maar dat heeft ze niet altijd door. En als ze dan stevig door blijft stappen, dan ga ik ook maar verder, want ik ruik tenslotte toch nog wel iets.

Dat duurt dan meestal tot ik toch wel erg hard schreeuw dat ik bijna niets meer ruik. Dan pakt Marjan de lijn vlak bij mijn tuig vast en lopen we terug naar de laatste kruising. Daar mag ik dan opnieuw proberen de juiste richting te vinden. Meestal lukt me dat direct, want dan heb ik wel door dat Annemarie een andere kant op is gegaan en dat de wind de boel een beetje in de war stuurt.

•

Afgelopen zaterdag hebben Marjan en ik samen de halve marathon van Linschoten gelopen. Was leuk. Voor mij dan. Moest natuurlijk wel aan de lijn, maar omdat we achteraan liepen en er genoeg ruimte was mocht ik toen we het dorp uit waren los.

Voor Marjan was het wat minder leuk. Tot ongeveer 15 km liep ze lekker het tempo dat ik van haar gewend ben. Dat geeft mij voldoende tijd om lekker vooruit te racen en dan her en der wat te snuffelen. Daarna ging het tempo van Marjan naar beneden en heeft ze steeks stukken gewandeld. Volgens mij had ze last van haar rug en ik hoorde haar ook mopperen over haar rechtervoet. Tja, dat zal inderdaad wel niet lekker lopen. Ze is wel door blijven gaan en ik vind het dan ook erg flauw van een paar vrouwen dat die toen we bij de sporthal terug waren heel hard riepen: "Ja! Te laat!" En dat was niet eens zo, want bij de finish stonden ze heel aardig nog op ons te wachten.

Enige minpuntje zaterdag voor mij was dat ik onderweg door een of andere grote hond met een brede kop ben aangevallen. Terwijl ik nota bene aan de andere kant van de weg liep en zij dus speciaal haar tuin uit moest komen en de weg oversteken. Marjan werd heel boos en heeft dat beest luid tierend bij me weggejaagd. Gelukkig, want ik vond het best eng.

•

Marjan begint het te leren. Speuren gistermiddag ging geweldig. Ze loopt me natuurlijk niet snel genoeg, dus ik heb behoorlijk aan haar moeten sleuren, maar ze loopt tenminste mee en laat me mijn ding doen zonder me aan het twijfelen te brengen. En ze werd niet eens ongeduldig toen ik een tijdje bij een erg lekker ruikend kuiltje pauzeerde!

•

Vrijdags blijf ik meestal thuis wanneer Marjan gaat werken. Dan kan ik fijn wat rotzooien in de tuin en lekker uitslapen in mijn hol in de garage. Tenslotte is vier dagen spelen met mijn vriendjes in de dagopvang best vermoeiend. Gisteren nam Marjan me wel mee in de auto. En de rit duurde veel te lang om naar de dagopvang te gaan. Ben dus met Marjan mee naar kantoor geweest. Dat gebeurt niet vaak, en is best leuk.

Terug in Houten kreeg ik nauwelijks tijd om naar de wc te gaan. Moest eigenlijk bijna meteen weer terug de auto in. En Martin ging mee. Vond ik prima. Martin is aardig. Hij woont vlak bij ons. Maar wel raar. Er gaan toch al niet vaak mensen met ons mee en Martin nog nooit.

We gingen met zijn allen naar Huizen waar ik vrijdags altijd Annemarie mag zoeken. Zou Martin ook naar Annemarie gaan zoeken? Maar waarom had hij dan zelf geen hond bij zich? Kon me niet voorstellen dat hij dat zelf zou kunnen. Martin liep ook gewoon met ons mee naar het bos aan de andere kant van de weg. Snapte er niet veel van.

Nadat Annemarie en Martin een tijdje hadden staan smoezen, kreeg ik van Martin een stukje worst dat ik anders altijd van Annemarie krijg en daarna liep hij weg, terwijl Annemarie bij Marjan en mij bleef. En vervolgens hield Marjan me een zak voor waarin iets zat dat overduidelijk naar Martin rook. Zouden ze dan willen dat ik Martin ging zoeken?

Onderweg heb ik nog vaak getwijfeld of het echt wel de bedoeling was dat ik Martin zocht. Ik bedoel, we zoeken altijd Annemarie en dan nu ineens iemand anders? Elke keer als ik twijfelde en achterom keek, naar Marjan of naar Annemarie, stonden die twee monter naar de wolken te kijken. Hmm. En toen ik Martin gevonden had kreeg ik van hem weer een stukje worst en niet van Annemarie.

Het spelletje herhaalde zich. Martin liep weg, Marjan liet me ruiken aan iets dat naar Martin rook en Annemarie bleef bij Marjan, en wanneer ik Martin gevonden had kreeg ik van hem worst. De derde keer begreep ik het echt wel. Ze willen dus dat ik zoek naar degene wiens geur Marjan me laat ruiken. Geen probleem. En al helemaal niet in het beginnersbos! (En ja, na behoorlijk wat geaarzel in het begin, sleurde ze me tegen het eind van het uur weer bijna als vanouds door het bos heen [Marjan])

•

Ik ben gisteren thuis gebleven terwijl Marjan in Nijmegen een rondje ging hollen (http://connect.garmin.com/activity/130148729). Ze heeft haar tijd van vorig jaar niet kunnen verbeteren, maar heeft wel lekker gelopen en dat is toch het belangrijkste.

Ik was dus niet mee. Vanwege het aantal deelnemers (meer dan 20.000) en omdat Marjan dacht dat de organisatie het wel niet goed zou vinden. Dat was misschien toch verkeerd gerekend. Ze vertelde dat toen ze over de finish was de omroeper meldde dat er iemand met een hond liep. Floyd heette hij. Die wil ik wel ontmoeten. Zal toch ook een aardige jongen zijn als hij 15 kilometer kan hardlopen.

Marjan zegt dat ik eigenlijk ook best mee had gekund. Als we maar helemaal achteraan starten. Dan heb ik geen last van andere mensen en zij niet van mij. En omdat Marjan toch niet zo snel hardloopt, blijft er op het parcours dan wel voldoende ruimte voor me.

Hmm. Nou ja, volgend jaar dan maar. Marjan heeft wel gevraagd of ik mee mag doen met de Linschotenloop. En daar hebben ze positief op gereageerd! Jippie. Dan hoef ik 17 december dus niet thuis te blijven. Maar eens even flink aan haar hoofd zeuren dat ze ook de organisatie van de andere evenementen waar ze voor heeft ingeschreven mailt zodat ik dan ook mee kan.

•

Annemarie zoeken was vrijdag leuk. Lekker door wat Marjan en Annemarie het beginnersbos noemen gestruind. Waren wel een paar moeilijke dingen bij: een grote open asfalt-kruising waar ook paarden en andere mensen en honden langskomen; en kruisingen in het bos van paden waar de wind doorheen giert. En een keer heb ik een pad gemist waar Annemarie in was gegaan omdat Marjan zo snel achter me aankwam dat ik dacht dat het wel goed zou zijn. Tja, niet dus, maar dat hebben we samen snel opgelost.

Zaterdag hebben we lekker geluierd. Vandaag hebben we hard gelopen, maar dat stelde ook niet veel voor. Vorige week zondag waren we meer dan 2 uur onderweg. Vandaag nog geen drie kwartier. Zal wel een reden hebben. Marjan zei iets over een rustweek voor een of andere loop die ze volgende week gaat doen. Helemaal in Nijmegen. Dan mag ik lekker spelen in de tuin en de garage. Of slapen in mijn mooie geisoleerde hondenhok in de garage.

Ik zou toch liever met Marjan meegaan. Zij zegt dat dat niet zo is. Dat er meer dan 20.000 mensen komen en dat ik dat helemaal niet zo leuk zou vinden. 20.000, dat is best een boel. Hmm. Misschien toch wel slimmer om lekker thuis te blijven. En Marjan heeft geregeld dat Peter of Inge (buren [Marjan]) die middag nog een eindje met me gaan wandelen. Dat is natuurlijk ook leuk.