Annemarie heeft me vrijdag in de problemen gebracht. Althans, dat dacht ik. Ze was de straat overgestoken, en ik durfde haar eerst niet te volgen. Marjan wordt altijd boos wanneer ik zomaar uit mezelf de straat begin over te steken. Dan gromt ze heel hard en dan ga ik maar vlug weer terug.

Heb een tijd geaarzeld en links en rechts gezocht of Annemarie misschien toch weer naar onze kant van de straat terug was gekomen. Niet dus. En Marjan had ook wel door dat Annemarie niet naar links of rechts was gegaan.

Moed verzameld en toch maar begonnen met oversteken. Marjan werd niet boos. Helemaal niet. Ze kwam juist vlotter achter me aan dan ze anders wel eens doet, bijvoorbeeld wanneer ze twijfelt of ik het wel goed heb. Raar. Even later had Annemarie het weer gedaan! Ik wist het zeker. Dit keer brutaal achter haar aangegaan. En weer volgde Marjan zonder een greintje ergernis te tonen.

Zondat tijdens ons rondje hardlopen rook ik iets lekkers aan de andere kant van de weg. Begon met oversteken. Nou, daar ben ik snel mee gestopt. Wanneer Marjan zo gromt, dan moet ik echt uitkijken.

Hmm. Zou het uitmaken dat we vrijdag aan het speuren waren?