[NL] Wat een eind

Wat is Annemarie gisteren ver weg gegaan zeg. Ik heb gelopen en gelopen. Het speuren was in het begin niet zo heel moeilijk, maar het leek steeds alsof ik maar niet dichterbij kwam. Op een gegeven moment dacht ik "Ja, nu weet ik het. Ze staat achter die boom daar." Maar nee, daar was ze niet.

Ik wist toch zeker dat Annemarie de kant op was geweest en bij die boom had gestaan! (En dat had ze ook: 's ochtends [Marjan])

Marjan heeft me drinken gegeven en toen mee teruggenomen naar de laatste kruising. Er komen daar 5 paden bij elkaar. En Annemarie had echt op tenminste drie daarvan gelopen. Een heel gepuzzel. Op een van de paden leek de geur van Annemarie verser te zijn dan op het pad dat ik eerst gekozen had. Daar ben ik dus heengegaan. Ik hoopte Annemarie toen snel te zien, want ik begon best moe te worden.

Een stuk verder op had ik op een kruising weer geur van Annemarie van alle vier de kanten. En allemaal best wel vers (van het vorige uur [Marjan]). Heb een kant gekozen omdat er ook iets lag dat best lekker rook, maar ik rook vrij snel dat Annemarie daar vandaan was gekomen en niet heen was gegaan. Dan waren er nog twee kanten waar ze heen was gegaan, maar ik wist nu waar ik op moest letten en kon ruiken dat de ene kant iets verser was dan de andere.

Daarna zat ik er echt een beetje doorheen. Ben bij een splitsing nog even verkeerd gegaan, maar had dat nog wel door. Gelukkig vond ik Annemarie vrij kort daarna. Ze gaf me een hele vuist met worstjes. Denk dat ze blij was dat ik haar na gevonden had omdat ze zo'n eind (ca 1,7 km! [Marjan]) weg was gegaan.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *