Sofie vindt dan wel dat ze geen schoothond is, maar dit bewijst het volgens mij toch echt. Ze kruipt nota bene bij het speuren nog bij mij op schoot. Malle meid.

Sofie vindt dan wel dat ze geen schoothond is, maar dit bewijst het volgens mij toch echt. Ze kruipt nota bene bij het speuren nog bij mij op schoot. Malle meid.

Ik ben groen. Groener dan ik was. Sinds dinsdag 23 oktober ben ik de trotse (?) bezitter van 9 zonnepanelen op mijn dak.
Het werk begon in alle vroegte. Hoewel, kon nota bene een beetje uitslapen... Maar goed, het was in ieder geval nog donker toen de heren aan de slag gingen. De timmerlieden kropen meteen het dak op, terwijl ik met de electricien op zoek ging naar een locatie voor de omvormer waarbij aan alle eisen voor de bedrading kon worden voldaan. De omvormer kan het best zo dicht mogelijk in de buurt van de panelen komen te hangen, heeft een eigen groep in de meterkast nodig en de bedrading mag niet door een pijp waar ook andere draden doorheen gaan. Interessante puzzel. Bedacht me ineens dat de electrische boiler die ik vroeger huurde een aparte groep had gehad en ook een eigen pijp van de cv ruimte naar de meterkast. Perfect voor de omvormer dus.
Bevestiging van de zonnepanelen is ingenieus. Onder de pannen worden balken gelegd. Daarop worden haken bevestigd die over de onderliggende dakpannen heen gaan, waarna de bovenliggende dakpannen gewoon weer op hun plek gelegd kunnen worden. Op de haken wordt rails gemonteerd waar de panelen bovenop vastgeklemd worden.









Gisteravond voor het eerst van mijn leven wezen karten. Wat ontzettend leuk!
Had via een site afgesproken met een aantal tot dan toe volkomen onbekende mensen. Bleek een leuke groep. Twee heren en twee andere vrouwen. Een van de vrouwen en volgens mij beide heren zijn of waren ook motorrijders. Leuk dat we ook die interesse delen, al heb ik natuurlijk al jarenlang geen motor gereden.
We hebben twee heats gereden en na enig wennen aan hoe zo'n kart zich gedraagt, vol in het gas. In de eerste heat een keer de spin in gedoken en in de tweede heat door een botsing en daaropvolgende ontmoeting met de vangrails voorwiel afgebroken. Kwam ik pas een halve ronde later achter (hij trok wel erg naar rechts). Op weg naar de pits kwam ik mijn wiel tegen en heb ik die maar opgeraapt. Dat trok de aandacht en ik werd nog voor de pits naar de kant gedirigeerd, alwaar een nieuwe bolide werd ingereden en ik de heat kon afmaken.

Iedereen was het er na afloop over eens: voor herhaling vatbaar. We gaan gewoon met dit groepje alle kartbanen in Nederland uitproberen. Verheug me er nu al op!
Houten was fietsstad 2008 en was ook in 2011 genomineerd, maar moest toen 's Hertogenbosch voor laten gaan. Op 22 september 2012 hield de lokale afdeling van de fietsersbond de "Houten fietst" manifestatie op Het Rond, het centrale plein van Houten. Ter gelegenheid daarvan was al enige weken daarvoor de gracht rondom Het Rond en langs het Onderdoor opgesierd met fietsen. De kleuren zijn ontleend aan het wapen van Houten. Weer eens wat anders dan Amsterdamse fietsen in de gracht.
Zaterdag naar "Ted" geweest. Ongecompliceerde lol. Niet zo goed als "The Intouchables", wel een aanrader voor een leuk bioscoop avondje. En de stem van "Jean-Luc Picard" Patrick Stewart als de verteller... Hmm. Heerlijk.
Afgelopen vrijdagavond naar de voorstelling "Call me Maria" geweest in het Amaliapark in Leidsche Rijn. Circus, theater en rock’n'roll bij en door elkaar. Een aaneenschakeling van vrolijke, knappe, leuke en hilarische momenten waarbij het publiek ook niet gespaard blijft.
Een dikke aanrader.
Wordt het volgend jaar de Strong Man Run en de Urbanathlon of toch eindelijk mijn eerste marathon langs Loch Ness?
Geen idee.
De Strong Man Run en de Urbanathlon in Amsterdam hebben als voordeel dat ze veel afwisselender en dus leuker zijn. En ik had het lopen van een marathon officieel eigenlijk uit mijn hoofd gezet. Maar ja, het blijft trekken om die prestatie een keer neer te zetten.
Wil ik de Loch Ness marathon doen, dan moet ik de Strong Man Run en de Urbanathlon eigenlijk laten lopen. Het risico op blessures is daarbij toch een beetje te groot (d'oh) om daarna - en in dezelfde maand! - nog een marathon te lopen.
Of wordt dat de ultieme uitdaging? Twee hindernislopen en een marathon in een maand? Ik ben er gek genoeg voor...
Film impressie van de Strong Man Run 2012:
Fisherman's Friends Strongmanrun 2012 from Wayne van der Horst on Vimeo.
Oh yeah, it was fun!
Hieronder een fotoimpressie van mijn Strong Man Run. Foto's gemaakt door Karin KleinJan.
Een uitgebreidere impressie is te vinden op de site van de sportfotografen die ingehuurd waren om het evenement en ons (de deelnemers) op de gevoelige plaat vast te leggen: http://www.sportograf.com/bestof/1702/index.html
Het parcours met alle hindernissen is te vinden op: https://maps.google.com/maps/ms?msid=201042414222533579087.0004c4a038a0bc3ed1908&msa=0&ll=52.373267,6.444039&spn=0.022401,0.055747
Het was geweldig. Ik heb een heerlijke middag gehad. Officiele netto tijd was 3:21:42. Dat is op zich al ruim binnen mijn streven van 3 tot 3 1/2 uur. En als je het oponthoud voor de bandenbak (hindernis 2 "Tire pit") in de 1e ronde ervan aftrekt helemaal, want daar hebben we met een hele grote meute ca 23 minuten in de file gestaan.

Afgezien van de klimpartijen door het mulle zand bij onder andere "Het Stut", heb ik zo ongeveer de hele middag met een glimlach op mijn gezicht rondgelopen. Ik heb geen moment het idee gehad dat ik met een loop van bijna 18 km bezig was. Lekker van hindernis naar hindernis lopen breekt op een prettige manier de saaiheid van de afstand.
Na een van de klimpartijen bij Het Stut heb ik wel gedacht "1x gedaan, nu hoef ik niet meer", maar naarmate de loop duurde kreeg ik er alleen maar meer plezier in. Dus... volgend jaar weer!
Hoop alleen wel dat ze de start dan over de bandenbak heen leggen, want met iets minder weer is zo'n file goed om je weer helemaal af te laten koelen. En dat ze wat meer fruit inslaan. Want dat was in de 2e ronde voor de achterhoede overal op. De drankposten hadden gelukkig wel genoeg water, al ontbrak het bij een paar aan bekertjes. Handig dat ze dan ook een bak met allemaal straaltjes hebben staan waar ze de bekertjes anders vullen. Dan kun je daar gewoon onder gaan hangen.

Annemarie was samen met haar eigen honden Tara en Lucky mee om op Sofie te passen. Heel fijn. Daardoor hoefde Sofie niet thuis te blijven en kon ze mee na afloop zoals gebruikelijk min of meer in de armen springen.
Oh ja, en dan het gehavende deel. De vierde hindernis "Container Roadblock", bestond uit twee stapeltjes containers. De afsprong van de hoogste op de laagste container was bij het eerste stapeltje best hoog, maar ben er zonder er verder bij na te denken vanaf gesprongen. Beetje raar gevoel rechts in mijn kuit bij het neerkomen. Verder geen aandacht aan besteed en lekker doorgelopen.
In de tweede ronde heb ik wel nagedacht over die eerste afsprong. Stond net te overwegen om maar op mijn buik te gaan liggen en me dan te laten zakken, toen twee galante heren aanboden me te helpen. Handen op hun schouders en dan springen zodat je je met je armen tegen kunt houden. Nog bedankt!
Ergens verder op nog mijn enkel verzwikt, leverde een spontane, luide, niet zo nette uitroep op, maar gelukkig wist ik hem te corrigeren en daar is dus niets mee aan de hand. Al heeft die actie geen goed gedaan voor de spieren in mijn kuit. Want daar heb ik nu een probleem.
Begon het na afloop, afgekoeld en relatief inactief, te voelen. In mijn kuit is een spier behoorlijk verrekt. En in de sprong waarbij het gebeurd is, moet mijn knie ook een fikse tik gekregen hebben, want die is behoorlijk dik van het vocht. Kreupel nu dus door het leven en Sofie komt zwaar tekort zolang ik mijn knie niet zover kan buigen dat ik comfortabel een eind kan gaan fietsen.
Fysio meldde gisteren als mogelijkheden: meniscus, kraakbeen (omdat de pijn vooral bij de gewrichtsspleet zit) en/of banden. Meniscus is het minst waarschijnlijk, banden het meest. Ben ik waarschijnlijk wel even zoet mee en mijn idee om tijdens de Singelloop in Utrecht een minuutje van mijn tijd af te snoepen, staat dan ook enigzins op de tocht. Lichtpuntje is dat acute blessures in het algemeen sneller herstellen dan blessures die over langere tijd door overbelasting ontstaan. Alternatief trainen kan ook nog al is dat niet mijn hobby. Nou ja, ik zie wel. Morgen weer naar de fysio en dan weet ik meer.
Foto's in deze post zijn gemaakt door Karin KleinJan. Die was samen met Henk (haar echtgenoot) op bezoek bij familie en kwam langs om mij te schieten. Top, want zo'n hoffotograaf is natuurlijk helemaal te gek. Meer foto's door Karin staan in "Strong Man Run impressie". Een uitgebreidere impressie is te vinden op de site van de sportfotografen die ingehuurd waren om het evenement en ons (de deelnemers) op de gevoelige plaat vast te leggen: http://www.sportograf.com/bestof/1702/index.html
Het parcours met alle hindernissen is te vinden op: https://maps.google.com/maps/ms?msid=201042414222533579087.0004c4a038a0bc3ed1908&msa=0&ll=52.373267,6.444039&spn=0.022401,0.055747
Net weer eens aangelogd op twitter. Kreeg een hele zwik tweets binnen van de Strong Man Run. De hindernissen bouwen moet op zich al een hoop plezier en voorpret opgeleverd hebben. Ga zelf maar kijken op: https://twitter.com/StrongmanRunNL. Zwoegen, ploeteren, vies worden, hardlopen, vooruitzicht de hindernissen in de 2e ronde nog een keer te mogen nemen. Je gelooft het misschien niet, maar echt, ik verheug me er enorm op. Het wordt leuk!