Afgelopen vrijdag had Annemarie een stagiare bij zich. Geweldige gelegenheid om eens te kijken hoe Sofie reageert wanneer ze gevraagd wordt een wildvreemde op te sporen. En wat heb ik genoten van mijn malle meid.
We hebben eerst twee sporen gelopen waarbij Annemarie en Beaudine samen weggingen en Sofie de geur van Annemarie aangeboden kreeg. Het eerste van die twee was enigzins een drama. Op het moeilijkste punt in het bos (tochtgat tussen twee weilanden en een vijfsprong) hadden we het ongeluk een dame met vier kleine keffertjes te ontmoeten. Dat duurde dus wel even voor we die kwijt waren en we de vijfsprong echt konden gaan uitwerken. Vervolgens op een punt waar we aan het begin van het spoor al waren geweest, komen we een man met een "Kuifje hond" (Fox terrier) tegen, plus nog een speurende combinatie. Sofie deed het ongelooflijk goed. We moeten in die situaties wel wachten want Sofie kijkt bij vreemde honden behoorlijk de kat uit de boom en is niet geneigd door te speuren, maar zodra de anderen uit de buurt zijn, pakt ze het als een pro weer op.
Na die eerste twee spoortjes was Beaudine degene die het spoor uitzette en bleef Annemarie bij mij en Sofie. Dat vond Sofie overduidelijk bijzonder vreemd. Ze heeft het al wel eerder meegemaakt, maar alleen met mensen die ze al kende: Martin en Gerry. Ik kon haar niet op de geur van Beaudine geconcentreerd krijgen. Ze bleef maar vol verwachting naar Annemarie kijken. Annemarie kreeg het wel voor elkaar om Sofie de geur van Beaudine aan te bieden. Aarzelend en uitermate traag ging Sofie vervolgens op pad. Elke paar meter keek ze wel even om naar Annemarie die een eind achter ons meeliep. Elke afleiding (struik die interessant ruikt) was genoeg om Sofie in te laten houden. Annemarie heeft Beaudine toen maar gevraagd om een stukje terug te komen en dus het spoor korter te maken. Vijf meter voor de boom waar Beaudine zich achter verschool was Sofie nog steeds meer geinteresseerd in andere dingen, maar toen ze Beaudine eenmaal "spotte" (ongeveer anderhalve meter voor die boom), sleurde ze me ongeveer van mijn voeten.
Het tweede spoortje dat Beaudine uitzette, was een vergelijkbaar verhaal. Annemarie moest er aan te pas komen om Sofie geinteresseerd te krijgen in de geur van Beaudine. En in eerste instantie gingen we niet echt met een overtuigende snelheid door het bos. Maar dit keer werd ik de laatste 10 meter naar Beaudine toegesleurd. Ging dus echt bijna tegen de vlakte, zoveel vaart zette Sofie. Mijn voorspelling dat ze het spelletje de derde keer door zou hebben, kwam uit. Ok, Annemarie moest nog steeds de geur van Beaudine aanbieden, maar verder ging Sofie achter Beaudine aan met de verve waarmee ze anders achter Annemarie aan gaat. Geweldig!