Wanneer we 's avonds gaan hardlopen, dan is het al snel donker. Soms is het al donker wanneer we weggaan. Heb ik helemaal geen problemen mee. Ik kan prima zien in het donker. Mensen niet. Althans, de meesten gebruiken allemaal dingen om te zien en gezien te worden. Daar heb ik af en toe best last van. Zijn mijn ogen helemaal gewend aan het donker en dan komt er ineens iemand met een heleboel licht aan voorbij. Zie meteen even niets meer.

Marjan ziet geloof ik redelijk in het donker. Ze neemt in ieder geval geen licht mee om zelf te kunnen zien. Toen we gisteravond gingen hardlopen had ze wel ineens lichtjes bij zich. Een witte en een rode. De witte op haar buik en de rode op haar rug. Wel makkelijk om haar te zien, al kost me dat toch al helemaal geen moeite en zeker niet wanneer ze ook nog dat fel-gele jack aan doet.

Mij heeft ze ook helemaal behangen. Had vorige week mijn armbanden al weer om. Die zijn zilvergrijs en geel en het grijs licht heel erg op wanneer daar een lamp op schijnt. Zou pijn aan mijn ogen doen, maar goed, het zit om mijn polsen dus ik heb er zelf geen last van. Gisteravond kreeg ik daar ook nog eens een soort tuig bij om. Ook van dat geel-grijze spul. Marjan zegt dat ik dan heel goed zichtbaar ben wanneer iemand van mijn zijkant op me af komt.

Ik vond het echt meer dan genoeg zo, ik houd niet zo van spullen aan mijn lijf, maar Marjan zegt dat ik nog meer om moet, omdat ik van achteren nog niet zichtbaar genoeg ben. Mijn achterbenen verbergen mijn armbanden teveel, en ik ben alleen zichtbaar wanneer er licht op me valt. Hmm, krijg ik zeker ook lichtjes om.

Gisteravond hebben we hardgelopen. Rondje langs de manege. Best leuk hoor paarden, maar wel erg groot. De meeste waren binnen en de anderen lekker ver weg in het weiland. We kwamen er maar eentje op de weg tegen. Die liep voor een kar met een norse meneer erop. Was zeker bang dat ik zou gaan blaffen of naar de benen van zijn paard zou happen. Nou mooi niet, daar zijn ze me echt te groot voor.

Hardlopen is altijd leuk. Kan dan lekker vooruit stormen en rondsnuffelen tot Marjan weer in de buurt is. Soms blijf ik wel eens wat langer achter. Dat vind Marjan niet leuk, omdat ze me dan niet kan zien. Maar ja, af en toe kom ik wel eens iets tegen dat wel heel lekker ruikt en dan wil ik dat goed besnuffelen. Of er is iets dat volgens Marjan juist niet lekker ruikt en dat vind ik meestal heerlijk om in te rollen.

Marjan loopt niet altijd in een tempo. Het gebeurt ook dat ze steeds een stukje hard en dan weer langzaam loopt. Snap niet echt waarom ze dat doet, want ze gaat niet stil staan of om zich heen kijken, alleen langzamer lopen. Gelukkig maar, want tijdens de stukken die ze dan hard loopt gaat ze wel veel sneller dan anders. Moest gisteravond zelfs af en toe mijn best doen om haar dravend bij te houden!