Gisteravond hebben we hardgelopen. Rondje langs de manege. Best leuk hoor paarden, maar wel erg groot. De meeste waren binnen en de anderen lekker ver weg in het weiland. We kwamen er maar eentje op de weg tegen. Die liep voor een kar met een norse meneer erop. Was zeker bang dat ik zou gaan blaffen of naar de benen van zijn paard zou happen. Nou mooi niet, daar zijn ze me echt te groot voor.

Hardlopen is altijd leuk. Kan dan lekker vooruit stormen en rondsnuffelen tot Marjan weer in de buurt is. Soms blijf ik wel eens wat langer achter. Dat vind Marjan niet leuk, omdat ze me dan niet kan zien. Maar ja, af en toe kom ik wel eens iets tegen dat wel heel lekker ruikt en dan wil ik dat goed besnuffelen. Of er is iets dat volgens Marjan juist niet lekker ruikt en dat vind ik meestal heerlijk om in te rollen.

Marjan loopt niet altijd in een tempo. Het gebeurt ook dat ze steeds een stukje hard en dan weer langzaam loopt. Snap niet echt waarom ze dat doet, want ze gaat niet stil staan of om zich heen kijken, alleen langzamer lopen. Gelukkig maar, want tijdens de stukken die ze dan hard loopt gaat ze wel veel sneller dan anders. Moest gisteravond zelfs af en toe mijn best doen om haar dravend bij te houden!